Herkese gülümsemek zorundasın
Aklımı susturun
Midemi bulandıranlar var, beni kusturun
Aklımı öldürmek istedikleri yere doğru koşturun
Uyutmayın, hayatta kalmam için beni konuşturun

Bazen acıya dayanamıyorum, beni uyuşturun
En sevdiğim kalemimle ellerimi buluşturun
Ateşe değen pamuk misali beni tutuşturun
Gerçeklerimi yalanlarına karşı konuşturun

Devam edin
Sahipliklerinizi atlar gibi yarıştırın
Dinamik egolarınızı kafeslerde kapıştırın
Hanginiz şampiyonsa bilelim, alnınıza yapıştırın
Buzdan yollardasınız bayım, kayın kayıştırın

Bir ibrenin son raddesinde
Hayatın işlek caddesinde
Aslen ölümün arka bahçesinde
Gezindirdiğimiz nefesin pençesinde ömür kimin
Hayat sana güzel iken ona çirkin

Değmeyin dokunan yanar
Suskun volkan patlarsa lavlar yakar
Uzak dur, yaklaşma alev sıçrar

Dokunan yanar
Bu akıl içinde bi deliyle yaşar
Uzak dur, aklın varsa söylüyorum
Herkesten çok kendimden korkuyorum

Aklın varsa söylüyorum
Herkesten çok kendimden korkuyorum
Dokunan yanar

Duvara karşı yumruk kırma vakti geldi
Sago sarmaşıklar içinde ki leylandi
Zehirli çorbalardan almam yudumu
Çünkü uyanması zor olur uyudu mu
Yaşa hayat buldu mu

Uyuyabilen unutur, uykusuzsa düşünür
Uyumsuz -huyda gizlenir
Huy, ölmez bir hücredir
Onların dilleri damar arayan
İğneler gibi sivrilir
Sago kalemini terbiye ettiği
Kılıcıyla sivriltir

Zaman kekelemelesi gibi
Her şeyin tekrarı
Işıklarını gözüne patlat
Ver ihtarı
Aynı film seyrini terket
En iyi savaşçını
En güvendiğin savaşçısı için kenarda beklet

Mevcut canavarları güncelliyor farklı -acılar
Değişiyo konulara baktığım açılar
Kaçı yok, kaçı var, bu diyardan kaçıver
Artık bulmacanın kutucuğunu tekmeleyiver

Değmeyin dokunan yanar
Suskun volkan patlarsa lavlar yakar
Uzak dur, yaklaşma alev sıçrar

Dokunan yanar
Bu akıl içinde bi deliyle yaşar
Uzak dur, aklın varsa söylüyorum
Herkesten çok kendimden korkuyorum

Aklın varsa söylüyorum
Herkesten çok kendimden korkuyorum
Dokunan yanar